Odpowiedź forum utworzona
-
Howard całkiem całkiem
http://www.youtube.com/watch?v=SL-y-Tfgtp8&feature=player_embedded AUTWow- cóż za awans
w sumie 3 punkty straty do czołówki tygodnia po takiej przerwie to nawet lepiej niż się spodziewałem widziałem go dzisiaj właśnie- troszkę muszę przyznać się zdziwiłem
no ale w sumie Kanada nie ma aż tak wielu znanych postaci w sporcie, żeby dwukrotnego MVP nie docenić 
Imię: Pau
Nazwisko: Gasol
Urodzony: 6 lipca 1980 roku, Barcelona, Hiszpania
Wzrost: 2 13 cm
Waga: 113 kg
Pozycja: Silny skrzydłowy/center
Klub : L.A.Lakers( do 2008 Memphis Grizzlies )
Numer: 16
Nagrody:
Mistrz NBA(2009), Debiutant roku (2002), 3 krotny NBA All-Star(206,2009-10), All NBA Third Team(2009), Mistrz Świata z reprezentacją Hiszpanii w 2006 roku , Mistrz Europy i MVP turnieju w 2009 w Polsce, Mistrz i zdobywca Pucharu Króla z Barceloną i MVP obydwu rozgrywek w 2001 roku
Rekordy:
Punkty: 44 vs Seattle 03/28/06
Zbiórki: 22 vs Milwaukee 12/16/20009
Zbiórki ofensywne: 11 vs Denver 04/09/09
Zbiórki defensywne:19 12/16/2009
Asysty: 12( dwa razy)
Przechwyty: 4( dwa razy)
Bloki: 8( dwa razy)
Minuty: 56 vs 12/19/05
Bio:
Zanim Pau trafił do NBA w latach 1998-2001 grał w seniorskiej drużynie Barcelony, i wcale nie notował powalających statystyk. W pierwszym sezonie grał około 12 minut na mecz, w kolejnym 15, a w ostatnim sezonie na Europejskich parkietach uzyskiwał 11,3 punktów i 5,2 zbiórki na mecz, przy czasie gry poniżej 24 minut. W drafcie 2001 roku został wybrany z numerem 3 przez Atlantę Hawks, a następnie prawa do niego zostały oddane do Memphis w wymianie za Shareefa Abdur-Rahima
Początki na zawodowych parkietach miał imponujące. Ze średnimi 17.6 ppg, 8.9 rpg, 2.06 bpg and 2.7 apg występując we wszystkich 82 meczach zdobył nagrodę Rookie of the Lear. W każdej klasyfikacji znalazł się w pierwszej dziesiątce debiutantów. 37 razy był liderem teamu w punktach i 43 razy w zbiórkach, i dodatkowo miał 35 double-double
Dalsza kariera w Memphis była dosyć udana, ale dobra gra Pau nie przekładała się na sukcesy teamu, który w latach 2004( 0-4 przeciwko Spurs), 2005( 0-4 przeciwko Suns) oraz 2006()-4 przeciwko Mavericks) awansowali nawet do PO, ale jak widać nie było im dane odnieść choćby jednego zwycięstwa. Pau w roku 2006 został wybrany do swojego pierwszego udziału w Meczu Gwiazd- w Toyota Center w Houston nie zdołał zdobyć ani jednego punktu, pomimo 3 prób z gry, ale zaliczył 12 zbiórek i asystę w meczu przegranym przez team zachodu 122:120
W roku 2008 Pau zmienił otoczenie i dołączył w jednej z najmniej równych wymian w historii do organizacji Lakers. Zadebiutował w nowej drużynie 5 lutego 2008 roku w New Jersey zaliczając 24 punkty, 12 zbiórek, 4 asysty i przechwyt. Od razu też złapał na parkiecie wspólny język z gwiazdą teamu LA Kobe Bryantem, i walnie przyczynił się do awansu do przegranych Finałów z Celics w 2008, oraz tytułu w roku 2009Staty:
Ciekawostki:
Matka Pau jest lekarzem, natomiast ojciec ordynatorem
Ulubionym sportem Pau poza koszykówką jest tenis, w który potrafi ponoć całkiem nieźle grać, a ulubionym sportowcem oczywiście Rafael nadal, którym dość dobrze się znają
Bardzo lubi czytać, a jednymi z jego ulubionych pozycji są książki polskiego korespondenta Ryszarda KapuścińskiegoNa koniec ciekawa anegdota dotycząca brata Marca cytując Pau :
Zabawna historia jest z tego roku. Kiedy graliśmy pierwszy raz w Memphis. Sędziowie gwizdnęli Marcowi przewinienie techniczne choć on niczego nie powiedział. Tylko wyskoczył do góry po gwizdku. Moja pierwsza reakcja była w stylu: „Co ty mu gwizdnąłeś?!” ale po chwili gdy zdałem sobie sprawę z tego, że stoimy już po dwóch stronach barykady otrząsnąłem się i powiedziałem: „O tak. Dobry gwizdek panie sędzio!”Moim zdaniem:
Przyjście Pau do Lakers tchnęło nowego ducha w tą organizację i podniosło poziom gry teamu o jeden level w górę. Długo do Pau była przylepiana etykieta soft, ale po przegranych Finałach 2008 się to troszkę zmieniło- sygnał dął już w pierwszym rewanżu w świątecznym meczu z celtics w 2009, gdzie zdobywał najważniejsze punkty w końcówce, i dodatkowo zablokował ważny rzut Raya Allena. Obecnie Pau jest dla mnie najwszechstronniejszym wysokim w lidze. Imponuje mi jego świetne wyszkolenie objawiające się w szerokim repertuarze zagrań, świetnym przeglądzie pola i niesamowita sprawność, co pokazał nieraz wyprowadzając i zakańczając kontry swojej drużyny, co w przypadku 7 footera nie jest zjawiskiem codziennym.no ja myślę że jeden lockout w ciągu życia to już o jeden za dużo
ale w świetle tych danych o stratach klubów nie wygląda to najlepiej- wiadome że kluby patrzą na zysk, a zawodnicy chcą zarabiać jak najlepiej..miejmy nadzieję że jakoś wpół drogi się spotkają, bo tak jak Skejcik nie wyobrażam sobie życia bez NBA 
przesadza ten GM i to grubo- dopóki nie zaczną bronić na wyjeździe( zwłaszcza pod koszem, gdzie Boozer z Okurem stanowią wprost zaporę nie do przebycia
) to nie mają co szukać w PO bez HCA, a na to się nie zanosi,bo mają jeszcze 12 meczów u siebie a aż 19 na wyjeździe..Mój skład:
Carmelo Anthony (Denver Nuggets)
Chris Bosh (Toronto Raptors)
Kobe Bryant (Los Angeles Lakers)
Dwight Howard (Orlando Magic)
LeBron James (Cleveland Cavaliers)
Chris Paul (New Orleans Hornets)
Dwyane Wade (Miami Heat)
Deron Williams (Utah Jazz)Nowe twarze
Lamar Odom (Los Angeles Lakers) (brąz w 2004)
Amar’e Stoudemire (Phoenix Suns) (brąz w 2004)
LaMarcus Aldridge (Portland Trail Blazers)
Chauncey Billups (Denver Nuggets)Chyba wszystkie pozycje odpowiednio obsadzone, mieszanka rutyny z doświadczeniem, rozłozone akcenty pomiędzy obwodem a strefą podkoszową, i wszechstronność zawodników- czego chcieć więcej
Chociaż będzie ciężko, bo np po takim Kobasie już coraz bardziej widać zmęczenie ostatnimi sezonami, Wade też coś przebąkuje o odpoczynku..jest w kazdym bądź razie z czego wybieraćee tam na Shaqu się świat nie kończy
chociaż szkoda ale świat się nie wali.. teoretycznie na papierze wygląda na to, ze Wschód się odegra za poprzedni rok, ale mimo to wierzę tradycyjnie w team Zachodu- szkoda ze nie będzie Kobego, ale to w sumie powinno mu wyjść tylko na dobre – liczę że Nash, Billups, Kidd i deron na zmianę będą skutecznie napędzać ataki, wykańczane przez świetnie biegających Amare,czy Pau, a dodatkowo liczę też że Durant zaprezentuje się zachowując oczywiście proporcje w stylu ubiegłorocznego meczu Rookie- Sophomores ja jak co roku sobie nie odpuszczę 
[/URL
Imię: Kobe Bean Bryant
Urodzony: 23 sierpień, 1978, Philadelphia, Pensylwania, USA
Wzrost:198 cm
Waga: 92/93 kg
Pozycja: SG( rzucający obrońca)
Klub: Los Angeles Lakers
Numer: 24( do końca sezonu 2006/2007 numer
Rekordy kariery:
Punkty- 81 vs Raptors 22.01.2006
Asysty: 15 vs Wizards 12.02.2002
Zbiórki: 16 vs Raptors 24.01.2010
Zbiórki w ataku: 8 vs Mavericks 18.04.2000
Zbiórki w obronie: 13
Bloki: 3 razy po 5
Przechwyty: 7 vs Utah Jazz
Minuty: 54 ( 3 razy)
Celne rzuty z pola: 28 vs Raptors 22.01.2006
Celne rzuty za trzy: 12 vs Sonics 07.01.2003
Celne rzuty osobiste: 23( dwa razy)Nagrody: 4 krotny mistrz NBA 2000-2002, 2009, Mistrz IO w Pekinie wraz z Reedem
Teamem, MVP Finale 2009, MVP RS 2008, 3 krotny MVP Meczu Gwiazd
( 2002,2007,2009), dwukrotny król strzelców(2006,2007), 11 razy uczestnik All
Star Game, 11 razy wybrany do All NBA Team( 7 razy pierwsza piątka), 9 razy
wybrany do All NBA Defensive Team ( 7 razy pierwsza piątka), zwycięzca SDC w
1997 roku,Bio:
Przed NBA
Jest jedynym synem Pameli i Joe( miał też dwie siostry: Sharia i Shaya). Jego ojciec jest byłym zawodnikiem NBA, gdzie zagrał 8 sezonów, w barwach 76-ers, San Diego Clippers i Houston Rockers, zaliczając w sumie 606 meczów i notując przeciętne 8,7 pts, 4,6 reb i 1,7 ast na mecz.
Imię Kobe jak powszechnie wiadomo pochodzi od nazwy steku wołowego( jedni piszą że to był ulubiony stek jego taty, a inni, ze wpadł mu w oczy w dniu jego narodzin)
Zanim trafił do NBA zdobył uznanie w kraju poprzez świetną grę w Lower Marion High School w dzielnicy Philadelphi. W swoim ostatnim roku gry poprowadził drużynę do pierwszego mistrzostwa stanowego w 53 letniej historii, notując średnie 30,8 pts, 12 reb, 6,5 ast, 4,0 stl i 3,8 blk na mecz , co w dużej mierze przełożyło się na świetny bilans drużyny(31-3).Karierę zakończył jako historyczny rekordzista Południowej Pensylwanii w liczbie punktów( 2883 punkty) bijąc co ciekawe rekord słynnego Wilta Chamberlaina, oraz zdobywając szereg różnego rodzaju nagród. Już wtedy zaczęło się nim bardzo interesowac NBA( min. został zaproszony na trening z miejscowymi 76-ers i grał jeden na jeden z ówczesną gwiazdą teamu Jerzym Stackhousem, którym raz nawet udało mu się wygrać)
W 1996 roku jako pierwszy obrońca w historii zgłosił się do draftu z pominięciem uniwersytetu i został z numerem 13 wybrany przez Charlotte Hornets. Od początku agent Kobego w tamtych czasach( Arn Telem) mówił, że gra Kobego w Charlotte jest niemozliwa.Przed draftem Bryant ćwiczył w Los Angeles z byłymi graczami Lakers- Larry Drew i Michael Cooper- i zgodnie ze słowami Jerry’ego Westa „przemaszerował” się po nich. Wkrótce okazało się że Hornets wybrali kobego, bo szukali okazji wymiany z Lakers i ta stała się faktem 1 lipca 1996 roku, gdy Lakers oddali do Charlotte swojego centra Vlade Divaca za prawa do Kobego
Kariera
Początki w L.A. podczas debiutanckiego sezonu były trudne, gdyż Kobe dostawał mało minut, za startującymi guardami Nickiem Van Exelem oraz Eddie Jonesem, dodatkowo trapiły go różne urazy, ale w miarę upływu sezonu dostawał coraz więcej okazji do pokazania swoich możliwości i sezon zakończył z przeciętnymi 15, 5 minuty/7,6 punktu na mecz, po drodze wygrywając Slum Dunk Contest w Cleveland i zaliczając 31 punktów w Rookie Game, gdzie jednak MVP został Allen Iverson. Sezon nie zakończył się dla niego dobrze, ponieważ w PO przeciw Jazz zaliczył pamiętne 3 airballe, i Lakers odpadli z PO
W drugim sezonie dostawał już znacznie więcej szans gry co zaowocowało wzrostem średniej punktowej do 15,5, co było najlepszym wynikiem wśród rezerwowych w całej lidze, ale nagrody b6 zawodnika nie dostał( trafiła do skrzydłowego Suns Danny’ego manninga). W tym roku został też wybrany jako najmłodszy starter w historii do meczu gwiazd, gdzie zdobył 18 punktów i był najjaśniejszą postacią Zachodu w meczu przegranym z MJ i ekipą Wschodu 135-114- Kobe pokazał parę efektownych akcji, a drugiej połowie dwoma trójkami próbował poderwać kolegów do walki, ale na wschód tego dnia nie było mocnych
W sezonie 98/99 został już starterem, i grał w piątce we wszystkich 50 meczach skróconego sezonu, a Lakers odpadli w PO z późniejszymi mistrzami z San Antonio
Później nadeszły już czasy pamiętnego threepeatu, gdzie Kobe był świetnym uzupełnieniem dominującego Shaqa, i dołożył ważną cegiełkę do 3 tytułów zapisując się min poprzez 25 punktów , 11 zbiórek, 7 asyst i 4 bloki w jednym znjawazniejszych meczów w historii klubu, czyli game 7 Finałów Konferencji vs Trail Blazers , przejęciem kluczowego meczu numer 4 w finałach z Pacers w 2000 roku, gdzie pod nieobecność Diesela poprowadził team do zwycięstwa w dogrywce kluczowego meczu, oraz świetnymi statystykami w PO 2001-29,4/7,3/6,1. W 2002 roku otrzymał też swój pierwszy tytuł MVP meczu gwiazd w sojej rodzinnej Philly, ale publiczność niezadowolona z tego, ze przyćmił ich lokalnego idola(AI3) wygwizdała go, co sprawiło duży ból Kolbemu
W sezonie 2003 zaliczył historyczną serię 9 meczów z rzędu ze zdobyczą ponad 40 punktów, i swietne statystyki indywidualne 30,0/6,9/5,9, ale Lakers odpadli w PO i nie zdołali osiągnąć 4 mistrzostwa. Po sezonie team wzmocnili 40 letni Karl Malone i Gary Payton, ale team zwany „mini dream teamem” dość łatwo przegrał Finały z Pistons i nastąpiła eskalacja konfliktu między Kobem i Shaqiem, co spowodowało odejście Grubego do Miami.
W kolejnych latach wiodło się Kobemu nie najlepiej. W 2005 nie wszedł z odnowionymi Lakers do PO, a dwóch kolejnych latach, mimo świetnych indywidualnych występów okraszonych dwoma tytułami króla strzelców, team odpadał już w pierwszej rundzie z prowadzonymi przez Nasha Phoenix Suns, i to pomimo prowadzenia 3-1 w serii 2005/2006
W roku 2007 Kobe zmienił numer na koszulce na 24, i zmieniła się też sytuacja drużyny, po pamiętnym transferze Pau Fasola, ale także wraz z mentalną zmianą Kobego i jego gry. Zaowocowało to nagrodą MVP sezonu, oraz awansem do Finałów przegranych z Celtycką BIG 3, i w dalszej mierze do mistrzostwa i nagrody MVP Finałów w 2009, po ostatniej serii z Magic W bieżącym sezonie pobił rekord Jerry-ego Westa i został najlepszym strzelcem w historii organizacji Lakers
[/URL]
Ciekawostki i osiągnięcia:Mówi po włosku
Interesuje się piłką nożna i ma potrafi w nią dość nieźle grać
Jest fanem Ac Milan, Franka Rijkaarda oraz Ronaldinho
Jest rekordzistą całej ligi w następujących kategoriach:
– trafionych rzutów za 3 w meczu( 12)
– trafionych rzutów za 3 za rzędu w jednym meczu( 9)
-trafionych rzutach za 3 w jednej połowie(
-największym procencie punktów całego zespołu zdobytym przez jednego gracza( 66,4%)- 81/122 vs Raptors
– ilości punktów w meczu bez zaliczenia ani jednej zbiórki( 61 w MSG- rekord hali przy okazji)
Jest rekordzistą organizacji Lakers w następujących kategoriach:
– największej ilości punktów w jednym meczu (81)- drugie miejsce w historii
-punktów zdobytych w jednej połowie(55)
– punktach zdobytych w jednej kwarcie( dwa razy po 30)
– trafionych osobistych z rzędu( 62)
– trafionych osobistych w połowie(16) i w kwarcie( 14)
Jego nieprawdopodobny talent strzelecki potwierdzają też inne ciekawe statystyki:
– jest jednym z dwóch graczy w historii, którzy potrafili zaliczyć ponad 50 punktów w 4 meczach z rzędu( obok Chamberlaina)
-jest jednym z 2 zawodników , którzy zaliczyli serię 13 występów ze zdobyczą ponad 35 punktów ( obok Chamberlaina)
-jest jednym z 3 zawodników, którzy zaliczyli serię 9 meczów ze zdobyczą ponad 40 punktów( obok Chamberlaina i Jordana)
-jest jednym z 4 zawodników, którzy potrafili rzucić ponad 60 punktów w meczu więcej niż raz( obok Jordana , Chamberlaina i Elgina Taylora)Moim zdaniem :
Jak to zostało pokrótce przedstawione kariera Kobego to pasmo wzlotów i upadków. Wiele można mu zarzucać bo nie jest i nigdy nie był postacią bez skazy( bufonowatość, naśladowanie Jordana, nadmiernie egoistyczną grę, konflikt z Shqiem, skandal seksualny, nie wprowadzenie teamu do PO w 2005, wypuszczenie serii przy prowadzeniu 3-1 z Suns i słaba postawa w game 7 tamtej serii), ale jednocześnie nie można nie doceniać jego zaangażowania w grę, niesamowitej pasji jaką prezentuje na boisku, żądzy wygrywania, którą wcześniej miał chyba tylko Jordan, wszechstronności ofensywnej i repertuaru jego zagrań, talentu strzeleckiego, niesamowitych game-winnerów, których nomen omen ma już więcej w karierze niż His Airness oraz zmiany, która w nim zaszła pod wpływem lat. Osobiście uważam Kobego za drugiego najbardziej utalentowanego zawodnika po Michaelu. Mamy tu do czynienia już z jedną z najpiękniejszych kart w historii Ligi, a jeszcze całkiem nie została ona zapisana i na koniec tej pięknej opowieści mam nadzieję poczekamy jeszcze kilka lat. Najbliższa część po meczu gwiazd- spotkanie numer 1000http://www.youtube.com/watch?v=s3TsOGsNVLY przyszłe gwiazdy higlitów NBA- pomału trzeba się przyzwyczajać
– Gerard Anderson i John WallBobkom by pewnie pasowała, ale coś czuję że Bulls będą chcieli zyskać coś więcej niż Bobki mogą zaoferować, a poza tym wybitnie się tu kasa nie zgadza, żeby mogli dostać i TT i Hinricha, nawet zakładając first round pick- za samego Tyrusa by nawet uszło
i Chicago by się to opłacało bo kontrakty Lawa i Murraya spadają po sezonie…apropo kroków http://www.youtube.com/watch?v=gCEbuar7Qas
a filmik z Shaqiem masakra- polew Melo przy ławce jak Diesel robi between the legs naprzeciw Okura i oddaje pullup jumpa BEZCENNYSkejcik wrote:Kibic Randolpha to rzadkość w Polsce ;]Kolejny rumor – Amare do Heat za Besaleya i kogoś tam… Podobno Miami bardzo ciśnie Suns
Do tego jakaś trójstronna wymiana między Rox, Wizards i Knicks:
Do Knicks: T-Mac
Do Wizards: pick, cash + Hughes lub Jeffries
Do Rox: Haywood, Butler
Bdb wymiana dla Rakietjeszcze zapomniałeś o Alu Harringtonie do Wizards
Ale i tak jakby doszło do tej wymiany to Rakiety wzmocniłyby się niesamowicie- wreszcie mieliby tam centra a nie marną kopię środkowego- vide Chuck”nikt nie rzuca wolnych bardziej zajebistą techniką ode mnie”Hayes, a i dodatkowo ofensywna trójka w postaci Butlera też by się przydała..podpisuję się w dużym stopniu pod tym co napisał przedmówca- Jazz są od pewnego czasu takim zespołem, ze jak chwycą rytm( jak to ktoś powiedział kiedyś- „poczują jazz”
) to potrafią na fali pociągnąć przez kilka spotkań, a potem wracają do przeciętności.. mają niesamowity atut w postaci hali Energy Solutions, gdzie jest świetna atmosfera i dodatkowo specyficzna wysokość i gra się tam przyjezdnym bardzo ciężko, ale ich problemem od pewnego czasu pozostaje gra na wyjeździe, gdzie np w tym sezonie notują bilans 10-12, w porównaniu do 22-6 w domu., na co głównie wpływa słaba obrona poza własną halą.. ja już od czasów Finałów z Bulls darzę tą drużynę sporą sympatią, ale podejrzewam, ze w ewentualnej serii w PO z Lakers to oni podobnie jak w dwóch poprzednich latach w serii popłyną, bo tak jak już wspominałem, mają za słabą obronę na wyjeździe przeciwko silnym podkoszowo ekipom- bez HCA nie mają co szukać ani z LA ani z Denver
